|
Na het overlijden van mijn man Wim, in 2007, heb ik samen met mijn dochters al zijn kleren in lapjes geknipt, om daar vervolgens een aantal troostkleden van te naaien. Mijn kinderen hebben ze als wandkleed aan de muur hangen. Voor mijzelf, en ook voor hen, hebben we er daarnaast ook lekkere warme dekens van gemaakt die we om ons heen kunnen slaan als we koud of verdrietig zijn.
|
|

|